Busreis PROS weeral een schot in de roos!
Het is een traditie geworden met blijvend en zelfs nog groeiend succes. Ik heb het dan over onze jaarlijkse PROS-busreis, Op algemene aanvraag werd nog maar eens de Moezelstreek bezocht. Vorig jaar was het Bernkastel en dit jaar dus Cochem & Ernst. Niet zo héél ver van mekaar natuurlijk maar naar het schijnt is de wijn daar nog wat beter...We zijn dus niet alleen wijnproevers maar ook fijnproevers...
De inmiddels gekende en overvolle luxe dubbeldekker met alles erop en eraan vertrok om 6u richting Duitsland. In eerste instantie waren de weergoden ons wat minder goed gezind, maar zoals de foto's het laten zien,veranderde dat in de loop van de dag en werd het nog zomers en lekker warm! Met 92 eenheden zijn we wel wat te veel voor de proeverij (geen enkele wijnboer heeft zo'n grote ontvangst/proeverszaal) Een splitsing in twee afzonderlijke groepen was dus noodzakelijk. Ernst (een kleine deelgemeente van Cochem) was de plaats van afspraak voor de proeverijen waarbij de wijnboer op geen liter zag, zelfs eigengemaakte (hoeve) kaas en zelfgebakken vers Duits brood had de wijnboer voorzien als noodzakelijke afwisseling tussen de wijnjaren, dat bleek letterlijk 'broodnodig' want Moeselwijn is geen...miswijn! De accommodatie was op de koop toe gezellig ook... de sfeer, het plezier en zelfs het genot veranderde per glas...
Na de proeverijen was het tijd geworden voor een rondrit in een exotisch treintje dat twee speciale (privé) ritten inlasten. De drie beschikbare wagons konden de massa PROS reizigers ook al niet aan en dus moest men overgaan tot een extra treinrit, onze cameraman mocht zelfs plaatsnemen in de locomotief, teneinde de mooiste beelden te kunnen schieten van de bezienswaardigheden én als begeleider van de treinmachinist! Even tot rust komen dus en ondertussen genieten van de bezienswaardigheden waren een welkome afwisseling voor de PROS reizigers. Daarnaast had het Prosvolkje tijd genoeg nog om in eigen stijl en goeddunken Cochem nog wat beter te leren kennen.
Moe maar tevreden werd de terugreis aangevat op het voorziene vertrekuur, wel met de nodige tussenstops,niet alleen om te voorzien in de natuurlijke behoeften maar ook werd er toch nog een poging ondernomen om een groepsfoto te maken, een evenement dat maar deels lukte, velen lagen al een beetje in de zevende hemel...
Na precies 18 uur weg geweest te zijn waren we terug aan de vertrekplaats, wie nog wat kan rekenen... kan dus ook precies uitrekenen welk uur dat precies was! Voor het merendeel van de reizigers was en laatste krachtinspanning best nog even nodig want de aangekochte wijn moest uitgeladen worden uit de bus én natuurlijk ingeladen worden in de eigen wagen, dat zijn dingen met een aroma dat je zomaar niet achterlaat. Afspraak dus volgend jaar eind juni voor een volgend stapje in de wereld...
Pieter Van Banden